Mersin’in Tarihi Yerleri

MÖ 4. yy.’da Fenikeliler tarafından Lodos rüzgârlarına karşı korunaklı bir koyda kurulan Anamur (Anamurium) Rüzgârlı Burun anlamına gelmektedir. Aynı dönemde yapıldığı varsayılan kale de yüksek bir tepede denizden gelecek saldırılara karşı yapılmıştır. Kentin adına da ilk MÖ 4. yy.’ da bir liman listesinde rastlanmıştır.  Dağlık Kilikya’nın en iyi korunmuş, limandan dağa doğru eğimli bir arazi üzerinde Devamını Oku »

Gülek Boğazı, Toroslardan Akdeniz’e girilen tek geçit noktasıdır. Gülek Boğazı’nı Büyük İskender de dâhil pek çok tarihi komutan ve ordunun kullandığı yazılı kaynaklardan bilinmektedir.

Tarsus ve çevresindeki en önemli mesire yerleri ve yaylaları –Baraj, Karabuçak, Çamlıyayla ( Namrun ) çıkarken Okalüptüs ve çam ormanlarıyla kaplı tepeleri- Yavşan, Deve, Saçmagediği, Şahinkaya, Güreş, Depel, Çocak, Tozlu vb.–  ve bölgeyi sularıyla canlandıran Cehennem Deresi tam bir doğa harikasıdır.

Kent merkezi, Ulu Cami yakınındaki saat kulesi, 1890 yılında Kaymakam Ziya Bey tarafından yaptırılmıştır. O dönemde kentin kentin her yerinden görülebilen saat kulesi, işlevini kısmen yitirse de halen kentin önemli sembolleri arasında yer almaktadır. 

Kent merkezinde önceleri büyük bir kemer iken zamanla yok olma noktasına gelen tarihi yapının üstü tuğla ile örtülüdür. Hakkında fazla bilgiye ulaşılamayan kemer yanındaki hamamla beraber  evlerin arasına sıkışıp kalmıştır.  Yerel taşlarla inşa edilen hamamın Roma dönemine ait olduğu çok az bir kısım görülebilen mimarisinden anlaşılmaktadır. Kente terazilerle taşınan suyun hamamda kullanıldığı düşünülmektedir.  Kitabesine göre

Ramazanoğlu İbrahim Bey tarafından 1579 yılında kesme taştan yaptırılan, doğu-batı yönünde dikdörtgen planlı, 25 odalı, 7 kubbeli yapı, yan tarafındaki kaşık figüründen dolayı Kırkkaşık Bedesteni adını almıştır.  Yapı, bir süre medrese ve aşevi olarak kullanılsa da daha sonra çarşı olarak hizmet vermeye başlamıştır.  İki büyük kapıyla girilen bedestenin içinden merdivenlerle çıkılan iki de kulesi vardır. Kubbeyi

Arapların kenti işgali sırasında Hz. Muhammet’in müezzini Bilali Habeşi’nin ezan okuyup namaz kıldırdığına inanılan yerde daha sonra mescit ve kuyu yapılmıştır.  Ulu Cami yakınındaki mescit, zamanla Bilali Habeşi (Makamı) Mescidi olarak anılıp kutsal sayılmıştır. Kare planlı, üç bölümlü ve  üstü üç kubbeyle örtülü mescidin içinde bir de lahit bulunmaktadır.  Mescit en son 2013 yılında restore

Önemi yeterince kavranmadan düzensiz kentleşme sonucu evlerin arasına sıkışıp kalan yapının 2. yy. sonlarına doğru inşasına başlandığı, ancak bitirilemediği anlaşılmaktadır. Büyük bir kaya kütlesini andıran ve bölgenin en büyük mabedi olan yapının kime atfedildiği halen tam olarak bilinememektedir. Ancak yazılı kaynakların bazılarına göre; MÖ 612- MÖ 605 Asur Kralı Sardanapal’ın mezarı ya da bir Roma dönemi mabedi olduğu

Torosların içinden geçen akarsuların oluşturduğu vadilerde görülen ilk yerleşimcilerin güzergahı üzerinde yer alan Tarsus’ta MÖ 7000’li yıllarda köy tipi yaşam sürülmekteydi. Ayrıca Akdeniz, Kilikya, Amik Ovası ile Anadolu’nun en önemli ulaşım kavşak noktası olan Tarsus, çok sayıda göçer, kabile ve uluslarla ilk kurulumundan beri hızla büyümüştür. Bugün ilçe merkezinde yer alan Gözlükule kentin ilk yerleşim

Ramazanoğlu Beyi Kubat Paşa tarafından 1557 yılında yaptırılan medrese bugünkü çarşı merkezindeki Ulu Cami yakınındadır.  Eğitim-öğretim amaçlı kullanılan yapı, düzgün kesme taştan dikdörtgen planlı, tipik Selçuklu medrese mimari özelliklerine göre inşa edilmiştir. Geniş bir portalla girilen tek katlı medresenin açık avlusu dikkat çekmektedir. Üzer kubbeyle örtülü yapının iki eyvanı-ana ve giriş- bulunmaktadır.  16 odalı yapının