Mersin’in Tarihi Yerleri

Müzeler; Mersin Atatürk Evi ve Müzesi, Mersin Devlet Resim ve Heykel Müzesi ve Galerisi, Mustafa Erim Mersin Kent Tarihi Müzesi, Mersin Deniz Müzesi, Tarsus Saint Paul Anıt Müzesi, Silifke Atatürk Evi ve Etnografya Müzesi, Taşucu Amphora Müzesi de bölgeyi ziyaret edenler için ilgi çekebilecek diğer değerli yapıtlara ev sahipliği yapmaktadırlar. Ayrıca Mersin ve çevresi sahip olduğu tarihi

Mut’a 20 km uzaklıkta, denizden 1300 m yükseklikteki Geçimli Köyü- Göksu Vadisi’nde dik bir tepede kayalara oyarak kurulan manastırın dönemin koşulları gereği, Hıristiyanlığın ilk yayılma döneminde Anadolu’nun çoğunluk nüfusu paganlardan korunmak amacıyla yapıldığı düşünülmektedir.  İlk Hıristiyanlar, Kapadokya ve Likonya (Konya) başta olmak üzere genellikle güvenli yerlere özellikle kayalara oyularak yapılan kilise, şapel ve manastır mağaralarda gizlenerek yeni dinlerini yaymaya çalışmışlardır.  Başta

Mersin’in batısında yer alan tarihi kentte Karamanoğulları döneminden kalan iki türbe, Lalaağa Cami ve Kızıl Minare, Selçuklu Nuri Sofi Türbesi dikkat çeken yapılardır.  Ayrıca kentin 35 km uzaklığındaki Corapissus Antik Kenti içinde desenli mozaikleriyle dikkat çeken Bizans dönemi Dağ Pazarı Kilisesi, heroon (kahramanlık anıt mezarları) ve sarnıçlar kentte görülmesi gereken önemli yerlerden bazılarıdır. 

Gülek- Çukurbağ Köyü, Sarışıh Kervansarayı yakınında yer alan kaya, halk arasında İskender Yazıtı olarak adlandırılmaktadır. Yazıtın kaya kütlesine oyularak Latince harflerle yazılan kitabesinden İmparator Augustus’a (Caracalla) ait olduğu anlaşılmaktadır.  Yazıtta “İmparator Caesar Marcus Aurelius Antoninus sadık, mutlu, yenilmez Augustus- Caracalla bu yolu dağları delerek yaptırdı” yazmaktadır.  Altta yer alan iki satırlık Yunanca yazıtta ise Kapadokya Bölgesi ile Kilikya Bölgesi’nin sınırını belirten “Kilikia’nın Sınırı” yazısı bulunmaktadır. 

Taşucu’na 4 km, Silifke’ye 5 km uzaklıktaki mağara önce Hıristiyanlar sonra da Müslümanlar tarafından kutsal sayılmıştır. Mağaranın Hıristiyanlığın yayılma süresince ölümünden sonra azize (Aya) olarak kabul edilen Tekla adlı kadın tarafından kullanıldığı ve burada kaybolduğu varsayılmaktadır. Aya Tekla Hıristiyanlığın ilk dönemlerinde St. Paul’ün vaazlarından etkilenerek 17 yaşında Hıristiyanlığı seçmiştir. Kendini dine ve öğretisine adayan Tekla,

Bozyazı’ya 10 km uzaklıkta, Fidik Tepe’de, korsanlara ait olduğu düşünülen kale, Roma ile Bizans döneminde çeşitli defalar onarılmıştır. Daha sonra Türkler tarafından da kullanılan kalenin su sarnıçları, hamam ve saray kalıntıları, mezarları, iyi korunmuş antik Arsione Kenti’ne kadar uzanan surları dikkat çekmektedir. Kaledeki cami ise  Karamanoğulları ya da Selçuklu döneminde eklendiği düşünülmektedir.

Kimler tarafından ve ne zaman kurulduğu konusu tam netliğe kavuşamasa da antik yazar Apollodors’a göre ; Suriye’den gelen Sandokos tarafından kurulan Kelenderis MÖ 2000 Luvi-Hitit tanrısı Şanta ile özdeş sayılmıştır. Tarsus’unda  kurucusu ve baş tanrısı olan Sandon/Sandan kültünün MÖ 1000 yılına kadar bölgede devam ettiği düşünülmektedir. Yapılan kazılar sonucu kentin  MÖ 8. yy. veya 7. yy.’da  kurulmuş olabileceği varsayılmakla birlikte Kelenderis’e

MÖ 4. yy.’da Fenikelilerin Lodos rüzgârlarına karşı korunaklı bir koyda kurulan Anamur (Anamurium) Rüzgârlı Burun anlamına gelmektedir. Aynı dönemde yapıldığı varsayılan kale de yüksek bir tepede denizden gelecek saldırılara karşı yapılmıştır. Kentin adına da ilk MÖ 4. yy.’ da bir liman listesinde rastlanmıştır.  Dağlık Kilikya’nın en iyi korunmuş, limandan dağa doğru eğimli bir arazi üzerinde yer alan