Mersin’in Tarihi Yerleri, Yapı ve Yapıtları

Müzeler Mersin Atatürk Evi ve Müzesi, Mersin Devlet Resim ve Heykel Müzesi ve Galerisi, Mustafa Erim Mersin Kent Tarihi Müzesi, Mersin Deniz Müzesi, Tarsus Saint Paul Anıt Müzesi, Silifke Atatürk Evi ve Etnografya Müzesi, Taşucu Amphora Müzesi de bölgeyi ziyaret edenler için ilgi çekebilecek diğer değerli yapıtlara ev sahipliği yapmaktadırlar. Ayrıca Mersin ve çevresi sahip olduğu tarihi

Claudiapolis Mersin’in batısında yer alan tarihi kentte Karamanoğulları döneminden kalan iki türbe, Lalaağa Cami ve Kızıl Minare, Selçuklu Nuri Sofi Türbesi dikkat çeken yapılardır.  Ayrıca kentin 35 km uzaklığındaki Corapissus Antik Kenti içinde desenli mozaikleriyle dikkat çeken Bizans dönemi Dağ Pazarı Kilisesi, heroon (kahramanlık anıt mezarları) ve sarnıçlar kentte görülmesi gereken önemli yerlerden bazılarıdır.  Mersin/Gülek İskender Yazıtı Gülek- Çukurbağ Köyü, Sarışıh Kervansarayı yakınında

Taşucu’na 4 km, Silifke’ye 5 km uzaklıktaki mağara önce Hıristiyanlar sonra da Müslümanlar tarafından kutsal sayılmıştır. Mağaranın Hıristiyanlığın yayılma süresince ölümünden sonra azize (Aya) olarak kabul edilen Tekla adlı kadın tarafından kullanıldığı ve burada kaybolduğu varsayılmaktadır. Aya Tekla Hıristiyanlığın ilk dönemlerinde St. Paul’ün vaazlarından etkilenerek 17 yaşında Hıristiyanlığı seçmiştir. Kendini dine ve öğretisine adayan Tekla,

MÖ 4. yy.’da Fenikeliler tarafından Lodos rüzgârlarına karşı korunaklı bir koyda kurulan Anamur (Anamurium) Rüzgârlı Burun anlamına gelmektedir. Aynı dönemde yapıldığı varsayılan kale de yüksek bir tepede denizden gelecek saldırılara karşı yapılmıştır. Kentin adına da ilk MÖ 4. yy.’ da bir liman listesinde rastlanmıştır.  Dağlık Kilikya’nın en iyi korunmuş, limandan dağa doğru eğimli bir arazi üzerinde

Gülek Boğazı, Toroslardan Akdeniz’e girilen tek geçit noktasıdır. Gülek Boğazı’nı Büyük İskender de dâhil pek çok tarihi komutan ve ordunun kullandığı yazılı kaynaklardan bilinmektedir.

Çukurova’yı Anadolu’ya bağlayan en önemli geçiş güzergahı üzerinde olan Tarsus’un bazı kaynaklara göre eski Yunan halklarından Argoslular ya da  Zeus’un oğlu cesur ve güçlü Herakles tarafından kurulduğu varsayılmaktadır. Ancak yapılan bilimsel araştırmalar ve kazılar  sonucunda MÖ 3000- MÖ 2000 yıllarında Asurluların Tarzu, Hititlerin de Tarşit dedikleri yerin Tarsus olduğu belirlenmiştir. Kentin kökenininde Yunan ve Hellenistik dönemin izlerine rastlansa da Prusalı (Bursa) Dio’nun 1. yy.’ da kentteki söylevinde

MÖ 315- MÖ 245 yılında Mersin- Soli doğumlu, Tarsus’da yaşayan ünlü Gökbilimci, 48 takım yıldızını tanımlayan Aratos, “Phainomena-Gök Olayları” adlı 1154  satırlı şiir gibi kaleme aldığı  kitabında şöyle yazar; “Eğer Güneş bulutsuz batı yönünde denizde batarken veya yanında kırmızı renkli bulutlar varken batarsa yarın yağmur yağacak diye korkmayın. Eğer sabahleyin gökyüzü kırmızıysa o gün çobanların