Mersin’ e 50 km, Erdemli’ye 20 km uzaklıkta kıyıdan 200 m içeride, anlamı “zeytin yetiştiren” olan ve zamanla Ankara -Ayaşlı Türkmen yerleşimcilerden dolayı Ayaş adını alan Elaiussa, bölgenin ilk ve en önemli yerleşim yerlerinden biriydi.  Günümüzde kayaya oyulmuş büyük sarnıcına merdivenle inilmesinden dolayı kente Merdivenlikuyu da denilmektedir. Kurulum tarihi tam belirlenemese de ele geçen belgelerden kentte Devamını Oku »

Mersin’e 45- 50  km, Erdemli’ye 13 km  uzaklıkta Sandal, Lamos (Lamas)-Limonlu, Çanakçı ve Arıklı köylerinin arasında 142 m  uzunluğunda, 95 m eninde, 30 m -50 m derinliğindeki höyük, çevresi 413 m ile 12 bin m 2’lik büyük bir obruğun çevresinde kurulmuştur. İlk çağlardan beri kutsal kabul edilen, Toros Dağları’nda sıklıkla görülen karstik büyük obruklardan birinin çevresindeki antik kentte Hitit,

MÖ 315- MÖ 245 yılında Mersin- Soli doğumlu, Tarsus’da yaşayan ünlü Gökbilimci, 48 takım yıldızını tanımlayan Aratos, “Phainomena-Gök Olayları” adlı 1154  satırlı şiir gibi kaleme aldığı  kitabında şöyle yazar; “Eğer Güneş bulutsuz batı yönünde denizde batarken veya yanında kırmızı renkli bulutlar varken batarsa yarın yağmur yağacak diye korkmayın.Eğer sabahleyin gökyüzü kırmızıysa o gün çobanların mutlu

Kıbrıs ve Toroslar arasında Çukurova’nın Mezopotamya girişinde yer alan Mersin-Yumuktepe ülkenin ve bölgenin en eski höyüklerden biridir.  Kesintisiz 9000 ya da 8000 yıllık yerleşimin olduğu Yumuktepe’de yapılan kazılarda üst üste yığılarak 25 m yüksekliğinde 33 yaşam tabakası bulunmuştur. Ana yollar üzerindeki Yumuktepe’de çağlar boyunca ticari, kültürel alışveriş olmuştur. MÖ 7000- MÖ 5000 neolitik döneme (cilalı taş) ait

Mersin’e 29 km uzaklıktaki Gözne beldesinde, yüksek kayalar üzerine yapılan kalede, biri dört burçlu, dikdörtgen planlı, sivri kemerli, tonoz örtülü ve 5 adet ışık ve havalandırma deliği bulunmaktadır. 3 pencereli, iki kapılı, altıgen planlı, kule tipli iki farklı yapıdan oluşan kalenin Ortaçağ yapısı olduğu varsayılmaktadır.  Gözne Kalesi, Belenkeşlik, Sinap ve Çandır kaleleriyle birlikte bölgede savunma,

MÖ 7. yy.’da Asur Kralı Asurbanibal’in kendi adına diktirdiği düşünülen Dikilitaş, kentin kuzeydoğusunda Dikilitaş Köyü yakınlarında, Roma yolu kenarında bulunmaktadır.  Bu taşın adına Tevrat’ta da rastlanmaktadır.

Kent merkezi, çarşı içinde yer alan ve Mersin’in en eski İslam eseri olarak kabul edilen çeşme, 31. Osmanlı Padişahı Sultan Abdülmecid tarafından annesi Bezm-i Âlem Valide Sultan için 1861 yılında deniz kenarında yaptırılmıştır.  Sultan II. Mahmud’un eşi olan Bezm-i Âlem Valide Sultan’nın çeşmesi günümüzde Eski Cami yanında bulunmaktadır.  Çeşmenin üzerinde ilgi çekici 6 satırlık mermer kitabe

Yenişehir İlçesi’nde yer alan Mersin’in en büyük camisi,3000 m2’lik bir alanı kapsamaktadır. Modern cami mimarisine göre inşa edilen, 81 m yükseklikte 6 minareli caminin süslemeleri de geleneklere uygun olarak yapılmıştır. En alt katı marketlere kiraya verilen caminin kütüphanesi, konferans salonu, sağlık ocağı, taziye odası bulunmaktadır.

Mersin’in en işlek yerlerinden Uray caddesinde yer alan kilise, Sultan Abdülmecit tarafından verilen izinle 1853- 1898 yılları arasında yapılarak Capucins rahiplerinin yönetimine verilmiştir.  Avlu içinde, kesme taştan yapılan kilisenin mimarisi ile süslemeleri dönem özelliklerini göstermektedir.  Yanında bir de saat kulesi bulunan kilise, Mersin ve çevresindeki sınırlı sayıda Katolik cemaatin ibadet ettiği önemli bir mekandır.  1991

Mersin merkezde yer alan ilin en büyük ve eski camilerinden olan Ulu Cami, 1898 yılında Sultan II. Abdülhamit döneminde yaptırılmıştır.  Ancak bu cami oldukça yıprandığı için yerine daha büyük boyutlarda üç katlı, 2 bin kişilik ibadet yeri ve 400 kişilik konferans salonu ile modern bir cami yapılmıştır.  Yapının içindeki rumi – hatai desenler, Kütahya çinileri, ahşaplar ve altın