Tarsus’a 14 km uzaklıkta Dedeler Köyü (Endülüs Dağı) eteklerindeki Eshâb-ı Kehf (Yedi Uyurlar Mağarası), Müslüman ve Hıristiyanlarca kutsal kabul edilen mağaraların en bilinenlerinden biridir.  Bu mağarada yaşanıldığı iddia edilen olaylara hem Müslümanlar hem de Hıristiyanların inanması, Kuran-ı Kerim’deki Kehf suresinin 9-26 ayetlerinde adının geçmesi bu mağaranın önemini daha da arttırmaktadır.  Pagan ortamda ortaya çıkan tek tanrılı yeni Devamını Oku »

Kentin girişinde yer alan Bizans Dönemi’ne ait üç kapıdan – Dağ, Adana ve Deniz- biri olan anıtsal kapı, bugün kentin en önemli sembolik tarihi kalıntılarının başında gelmektedir.  MÖ 41 yılında atlas yelkenli gemilerini Tarsus’un Berdan Çayı’nın gölüne demirleyen Mısır Kraliçesi VII. Cleopatra göz alıcı saltanat kayığı ile görkemli bir törenle Deniz Kapısı’ndan kente girerek Romalı

Cumhuriyet caddesinde yer alan kilise, 1850 yılında kentteki Rum nüfus tarafından yaptırılmıştır. Kesme taştan yapılan kağir kilisenin batısında üç sivri kemeri girişi bulunmaktadır. Nişan odasının karşısındaki haç planlı kapıdan ana binaya ulaşılmaktadır.  Kilisenin kuzeydoğusunda bugün yıkılmış görünen, çatıya kadar yükselen yuvarlak dört sütunun taşıdığı çan kulesi dikkat çekmektedir. Kilisenin en dikkat çekici yerleri ; iki

ahudi bir Roma vatandaşı olarak MS 3 yılında Tarsus’da doğan Saint (Aziz) Paul, dönemin ünlü filozoflarıyla öğretmenlerinden Kudüs ve Tarsus’da oldukça iyi eğitim almıştır.  Bir süre baba mesleği çadır bezi dokumacılığı yapan Paul, Hıristiyan olduktan sonra yeni dini yaymaya başlamıştır. Ölümünün ardından Aziz kabul edilen Paul, halen Hıristiyanlığın en önemli temsilcilerden kabul edilmektedir. Çarşı içinde,

St. (Aziz) Paul, 3. yy.’ da Tarsus’da Yahudi olarak doğmuş, 36 yılında İsa ile karşılaşmış daha sonra Hıristiyanlığı kabul edip, dinin öncülerinden Barnabas ile Hıristiyanlığı yaymak için çabalamıştır. Yapının Hıristiyanlık resmi din olarak tanındıktan sonra 4. ya da 5. yy.’da Bizans İmparatoru Constantin tarafından yaptırılan kiliselerinden biri olduğu kabul edilmektedir.  St. Paulos adına ülkenin pek

Bugün Tarsus’un merkezinde yer alan Batı Caddesi ya da Antik Cadde, 2500 yıl öncesinden başlayarak Ortaçağ başlarına kadar aktif olarak kullanılmıştır. Antik Cadde’nin Büyük Pompeius, St. Paul, Cicero, Julius Casear  (Augustus), Athenedoros, Nestor, Kleopatra, M. Antonius, Augustus ve Hadrian tarafından da kullanıldığının bilinmesi insanların gözünde kentin ve caddenin tarihsel değerini arttırmaktadır. Döneminin en ünlü caddesi, Anadolu’daki diğer

Kıvrıla kıvrıla Akdeniz’e ulaşan Kydnos (Tarsus Çayı) Berdan (Soğuk Su) Irmağı alüvyonlarıyla Tarsus’u sadece verimli ovanın bir parçası yapmamış aynı zamanda kente nefes aldıran bir şelaleyi de yerleşim yerinin 4 km kuzeyine eklemiştir. Strabon, Kydnos Irmağının kente girmeden önce derin bir boğazdan geçtiği için suyunun hızlı bir akıntı oluşturduğunu ve suyunun da soğuk olduğunu yazmıştır.

Çukurova’yı Anadolu’ya bağlayan en önemli geçiş güzergahı üzerinde olan Tarsus’un bazı kaynaklara göre eski Yunan halklarından Argoslular ya da  Zeus’un oğlu cesur ve güçlü Herakles tarafından kurulduğu varsayılmaktadır. Ancak yapılan bilimsel araştırmalar ve kazılar  sonucunda MÖ 3000- 2000 yıllarında Asurluların Tarzu, Hititlerin de Tarşit dedikleri yerin Tarsus olduğu belirlenmiştir. Kentin kökenininde Yunan ve Helenistik dönemin izlerine rastlansa da Prusalı ( Bursa ) Dio’nun 1. yy.’ da

Mersin’e 20 km, Silifke’ye 25 km  uzaklıkta, (Korykos) Kızkalesi’nin 5 km kuzeydoğusunda, anayoldan 2 km içerideki Cennet- Cehennem- Dilek Kuyusu- Astım Mağarası yer almaktadır.  Astım Mağarası yolunun sağı ve solunda ilerideki kazılarla daha geniş bilgilerin ortaya çıkacağı Paperon Antik kalıntılarından bazıları; ejderha Typhona’a karşı kazandığı zafer için Zeus’a adanan ancak Hıristiyanlık Dönemi 4.ya da 5.yy.’da

Silifke- Ovacık Köyü- Ovacık Burnu’nda iki limanlı Yunanca Aphrodite Yurdu anlamındaki Aphrodisias (Tisan) Antik Kenti’nde yapılan araştırmalardan yerleşim yerinin MÖ 7. yy.’ da bir Yunan kolonisi olarak kurulduğu ve MÖ 5.’ yy. da da Roma kolonisi olarak yoluna devam ettiği belirlenmiştir. Yaklaşık 150 bin m2’lik alana yayılan kentin Toroslar tarafına doğu- batı yönünde MÖ 5. ve MÖ 4. yy.’da iki kale yapılmıştır.  MÖ 379-